Κοινό Χίου

Καρπός ποικιλίας Κοινό Χίου
Φύλλα ποικιλίας Κοινό Χίου




Χαρακτηριστικά Ποικιλίας

Γενικές Πληροφορίες
Κοινό Όνομα: Μανταρίνι Κοινό Χίου
Γενετική καταγωγή: Χίος

Χαρακτηριστικά καρπού
Χρώμα καρπού (CCI): 3,95
Χρώμα σάρκας (CCI): 2,99
Πάχος Φλοιού (mm): 2,18
Σκληρότητα φλοιού (Ν): 1,59

Μέγεθος
Διάμετρος ισημερινού (mm): 54,53
Διάμετρος άξονα (mm): 41,09
Λόγος Ύψος/Πλάτος: 0,75
Βάρος καρπού (gr): 71,01

Οργανοληπτικές Ιδιότητες
Χυμοπεριεκτικότητα (%): 38,28
Ολικά Διαλυτά Στερεά (% brix): 11,63
Οξύτητα (%): 0,84
Κιτρικό οξύ (gr/L): 8,37
Λόγος Ο.Δ.Σ/Οξέα: 14,00
Ξηρό βάρος (%): 12,84
pH Χυμού: 3,43
Ασκορβικό οξύ (mg/100mL): 10,43

Αγρονομικό Ενδιαφέρον
Παραγωγικότητα (Kg/ δέντρο): 60
Περίοδος συγκομιδής: Νοέμβριος – Ιανουάριος

Η ποικιλία Κοινό Χιώτικο μανταρίνι είναι μεταξύ των 3 ειδών εσπεριδοειδών που συγκαταλέγονται στην λίστα των προϊόντων ΠΟΠ ή ΠΓΕ του ΥπΑΑΤ. H Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγνωρίζοντας την αξία του ως φρέσκου διαλεκτού καρπού αλλά και την ταύτιση του με το νησί της Χίου, το αναγνώρισε ως «Προϊόν Γεωγραφικής Προέλευσης – Π.Γ.Ε.» με την ονομασία «Μανταρίνι Χίου».Το Χιώτικο Μανταρίνι είναι γνωστό με αυτή την ονομασία εδώ και πολλές δεκαετίες στις αγορές της Ελλάδας και του εξωτερικού, ενώ το εμπόριο του έφερε σημαντική ευημερία στο νησί της Χίου. Η καλλιέργεια της μανταρινιάς στη Χίο θεωρείται από πολλούς ότι ξεκίνησε από τους Γενοβέζους κατακτητές (1348-1566), χωρίς ωστόσο να υπάρχουν ιστορικές μαρτυρίες. Αντιθέτως, υπάρχουν προφορικές μαρτυρίες του κ. Γ. Χωρέμη ότι οι πρώτες μανταρινιές ήρθαν στο νησί από τον παππού του Γιάννη Κ. Χωρέμη μετά τον παγετό στη Χίο του 1850, ως είδος ανθεκτικότερο. Καλλιεργήθηκαν αρχικά στα κτήματά του και από εκεί επεκτάθηκε η καλλιέργεια τους σε ολόκληρο τον κάμπο µε τον εμβολιασμό τους πάνω σε νεραντζιές (Citrus aurantium). Από τους περιηγητές αναφέρεται ότι «τόσο έντονο είναι το άρωμα που ξεχειλίζει από τους οπωρώνες µε μανταρίνι», που η Χίος έχει γίνει γνωστή εντός και εκτός των συνόρων της Ελλάδας ως “μυροβόλος” Χίος. Τα δέντρα είναι μέτρια ανάπτυξης, με στενά και μικρά φύλλα. Αποδίδει πολύ καλά σε ηλιόλουστες και θερμές περιοχές. Όπως το σύνολο των εσπεριδοειδών, προτιμά τα ελαφριά, στραγγερά εδάφη, με αρκετή οργανική ουσία. Απαιτεί αρκετά ποτίσματα την καλοκαιρινή περίοδο και συχνή λίπανση με μικρές δόσεις θρεπτικών ουσιών. Πρέπει να κλαδεύται ελαφριά κάθε χρόνο. Ο καρπός διαθέτει πολύ έντονο άρωμα και έντονη γεύση. Είναι πολύ εύγεστος. Όταν ωριμάσει φέρει πορτοκαλί – κίτρινο χρώμα, είναι μέσου μεγέθους και διαθέτει αρκετούς σπόρους. Έιναι μέσης ωρίμανσης και ωριμάζει τον Νοέμβριο. Είναι κατάλληλος για νωπή κατανάλωση και για επεξεργασία. Από τα φύλλα και τον καρπό παράγονται εξαιρετικής ποιότητας αιθέρια έλαια. Η καλλιέργεια του βρίσκει τις καλύτερες συνθήκες στη Χίο όπου είναι η κυρίαρχη ποικιλία ντόπιων μανταρινιών στο νησί.